امیرصدرا گرمای زندگی ما

مــــــــــــــــــــــــــــــــــادرانه                                 دلم ضعف می رود برای دنیای مادری دنیایی که متعلق به خودت نیستی، همه جا حضور کسی را احساس میکنی ... که آنقدر بی پناه است که آغوش تو آرامش می کند، آنقدر کوچک است که دست های تو هدایتش می کند، آنقدر ضعیف است که شیره جان تو پرورشش می دهد مادری را دوست دارم ... چون به بودنم معنا می دهد چون ارزشم را به رخم می کشد و یادم می دهد هزار بار بگویم "جانم" کم است برای شنیدن "مادر" از امانت خدایم ...